Tagarchief: Alkmaar City Run

To run or not to run

Hoewel David het haar had afgeraden kwam Linda het toch aan me vragen…

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een haat/liefde iets minder haat – verhouding heb met hardlopen. Een jaar of 7 geleden heeft een collega mij uitgedaagd om de Dam tot Dam loop te lopen. Een sportfysiotherapeut zoals ik moest toch met gemak 16 km kunnen hardlopen, vond hij. Bovendien is de damloop een begrip in de Zaanstreek, waar ik werk. Die “moet” je eigenlijk wel een keer gelopen hebben. Challenge accepted.
Wat een slecht idee was dat zeg. Uiteindelijk was het gaaf om gedaan te hebben hoor. Maar ik kwam strompelend over de finish en ik heb daarna maanden kunnen nagenieten van een stevige blessure.

Nadat ik was hersteld van die blessure heb ik het hardlopen toch weer opgepakt. Niet omdat ik het zo leuk vond, maar sport is goed en belangrijk. Een andere vorm van conditietraining deed ik niet. Het zorgde voor balans naast dansen en krachttraining. Verschillende georganiseerde loopjes heb ik wel gedaan zoals, de olympisch stadion loop, de zandvoort circuit run, de midzomernachtcross en zelfs een keertje mudmasters. Ik wist wel dat ik dit soort evenementen nodig had om het hardlopen vol te blijven houden. Want waar deed ik het anders voor?

Voor de Alkmaar City Run

Hardlopen is stom

Uiteindelijk heb ik het hardlopen opgegeven. Of eigenlijk heb ik mezelf toestemming gegeven om het niet leuk te vinden en het dus niet meer te hoeven doen. Die “runnershigh” die sommige lopers ervaren tijdens het lopen van lange afstanden heeft mij nooit kunnen bereiken. Van alle keren die ik heb gelopen (en dat zijn er veel) zijn de keren dat ik écht lekker gelopen heb misschien op twee handen te tellen. De rest van de keren had ik steken in mijn zij of liepen mijn kuiten binnen de eerste 100 meter vol of kreeg ik mijn ademhaling niet onder controle of… nou ja.. je snapt het idee 😉

Hardlopers zijn eigenlijk ook rare mensen. Want als je in gesprek gaat met hardlopers (wat ik voor mijn werk als fysiotherapeut veel doe) dan hoor je dat de meeste hardlopers het niet doen omdat ze lopen zo leuk vinden. Sterker nog: de meeste lopers vinden zelf hardlopen ook maar saai! Maar het is het buiten zijn, het hoofd leeg maken, het fysieke aspect en de verbondenheid tijdens een georganiseerde loop die lopers de drive geeft om te blijven lopen.

Tijdens de Alkmaar City Run

Alkmaar City Run 2016

En toen kwam Linda aan het begin van dit jaar vragen of David en ik met haar de Alkmaar City Run wilden lopen op 6 mei. Want ze struggelde met motivatie om het hardlopen op te bouwen en vol te houden en alleen aan een loopje mee doen is ook maar zo alleen. Shit… Mijn haat-aan-hardlopen-ratio bromde meteen een harde nee. Mijn steunende-stimulerende-coachende-gevoel opperde dat mijn hardlooptechniek inmiddels na alle krachttraining verbeterd zal zijn en het is maar 5 kilometer en meer van dat soort goed onderbouwde bla. Nou ja… lang verhaal kort: afgelopen vrijdag liepen we dus met zijn drieën de Alkmaar City Run.

Sinds we ons hebben ingeschreven in februari hebben David en ik iedere zaterdag getraind. En dat is waar het bij mij een beetje mis gaat met hardlopen: ik heb een hekel aan trainen en moeten. Dus heb ik het heel informeel aangepakt, gewoon lopen wat goed voelt. Ik heb zélfs twee keer alleen gelopen toen David op wintersport vakantie was. Niet dat ik het leuk vond, maar ik heb het wel gedaan.

Ik moet toegeven dat de Alkmaar City Run een hele leuke loop was. We startten om 21.00 toen het nog licht was en al lopende werd het steeds donkerder. De route ging kriskras door het centrum van Alkmaar. Overal stonden mensen langs de kant om de lopers aan te moedigen. Daarnaast waren er drumbands en DJ’s die de aandacht van het lopen af haalden. De ondergaande zon trakteerde ons op mooie luchten. We waren niet de meest atletische lopers, maar dat was ook nooit ons doel. We hebben de 5 km eigenlijk in 1x uitgelopen (wat voor Linda de eerste keer sinds lange tijd weer was) en in 36 minuten waren we binnen. Niet slecht dus. We zijn veel ingehaald, maar we hebben ook een hoop mensen ingehaald. Mensen die moesten wandelen of het tempo niet konden vasthouden. Al met al waren we dus helemaal niet ontevreden. Maar we waren wel kapot toen we ’s avonds rond 11 uur thuis kwamen met een werkdag én het evenement in de benen!

Na de Alkmaar City Run

Dilemma

Tsjah… en nu? Nu zijn mijn hardloopschoenen flink versleten en aan vervanging toe. Dat ik er ook vaak op werk, draagt daar natuurlijk behoorlijk aan bij. Nu kan ik dus conditioneel weer 5 kilometer aan een stuk lopen. Maar nu het doel is weg gevallen, waar doe ik het dan nog voor? Ga ik goede nieuwe schoenen kopen om op te werken, die niet perse geschikt zijn om op hard te lopen? Of ga ik investeren in nieuwe hardloopschoenen met de intentie om toch te bijven lopen…?

Als ik blijf lopen, weet ik dat ik niet vaker wil dan 1x per week, niet langer wil dan 5 km en dat ik periodieke doelen nodig heb in de vorm van een georganiseerde loop.
Als ik weer stop met lopen weet ik dat ik het niet zal missen. Het fitte begin van het weekend, het fijne gevoel na het lopen en de sportieve balans die het brengt zijn wel fijn, maar het lopen zelf zal ik niet missen.

To run… or not to run…? That is the question.